ஏகாதசி திதியின் மகத்துவத்தை விளக்கும் புகழ்பெற்ற புராணக்கதை!

கிருத யுகத்தில், முரன் என்ற வலிமைமிக்க அசுரன் வாழ்ந்து வந்தான். அவன் தேவர்களையும், முனிவர்களையும் வதைத்து, இந்திர லோகத்தைக் கைப்பற்றினான். இதனால் துயரமடைந்த தேவர்கள் சிவபெருமானிடம் முறையிட்டனர். சிவபெருமான் அவர்களை மகாவிஷ்ணுவைச் சந்தித்து உதவி கேட்குமாறு அறிவுறுத்தினார்.

தேவர்களைக் காக்க மகாவிஷ்ணு முரனுடன் போரிட்டார். நூறு ஆண்டுகள் நீடித்த அந்தப் போரில், அசுரனின் படைகள் அனைத்தும் அழிக்கப்பட்டன. ஆனால், முரனை வெல்வது எளிதாக இல்லை. நீண்ட போரினால் சோர்வடைந்த மகாவிஷ்ணு, பத்ரிகாஸ்ரமத்தில் உள்ள ஒரு குகைக்குள் சென்று ஓய்வெடுக்கச் சென்றார்.

மகாவிஷ்ணு தூங்குவதைக் கண்ட முரன், அவரை அங்கேயே கொன்றுவிடத் துணிந்து குகைக்குள் நுழைந்தான். அப்போது, தூங்கிக் கொண்டிருந்த மகாவிஷ்ணுவின் உடலிலிருந்து ஒரு தெய்வீக சக்தி (பெண் வடிவில்) தோன்றியது. அந்த தேவி அசுரனுடன் போரிட்டு, அவனது ஆயுதங்களை முறியடித்து, தனது அக்னிப் பார்வையால் முரனை எரித்து சாம்பலாக்கினாள்.

துயில் கலைந்து எழுந்த மகாவிஷ்ணு, அசுரன் மடிந்து கிடப்பதையும், ஒரு தேவி நிற்பதையும் கண்டார். நடந்ததை அறிந்த விஷ்ணு மகிழ்ச்சியடைந்து, அந்த தேவிக்கு "ஏகாதசி" என்று பெயரிட்டார் (ஏனெனில் அவள் விஷ்ணுவின் உடலில் இருந்து மார்கழி மாத தேய்பிறை 11-வது திதியில் தோன்றினாள்).

மகாவிஷ்ணு அவளிடம், "உனக்கு என்ன வரம் வேண்டும்?" என்று கேட்டார். அதற்கு ஏகாதசி தேவி, "சுவாமி, இந்த ஏகாதசி நாளில் யார் உங்களை நினைத்து விரதம் இருந்து என்னை வழிபடுகிறார்களோ, அவர்களின் பாவங்கள் அனைத்தும் நீங்க வேண்டும். அவர்களுக்கு நீங்கள் வைகுந்த பதவியை அருள வேண்டும்" என்று வேண்டினாள்.

பகவான் விஷ்ணுவும் அப்படியே வரம் தந்தார். அன்று முதல் ஏகாதசி விரதம் என்ற உன்னதமான விரத முறை வழக்கத்திற்கு வந்தது.